Ik heb een tijdje niets geschreven. Nou, dat is niet helemaal goed gezegd, ik ben al twee keer overnieuw begonnen aan een post, maar werd daarbij steeds weer ingehaald door een nieuwe realiteit. Het is momenteel erg zoeken naar wat ik wil zeggen. Inzichten, gevoel, gedachten en gebeurtenissen tuimelen de hele dag steeds maar over … Lees verder Rondje stand van zaken deel I
Afgelopen vrijdag heb ik me even bij laten werken. Ik wilde me niet de hele kerst bezighouden met de vraag of ik dinsdag wel goed onder dat apparaat gelegd kon worden. Ik ben van mening dat je het medisch personeel vooral niet moeilijk moet maken. Het lijkt me dat dat de behandeling ten goede komt. … Lees verder Randverschijnselen
Het blijft fascinerend om te zien hoe gebeurtenissen in dit proces dat we doormaken, uitpakken. Had ik gedacht dat ik een rondedansje zou maken als ik hoorde dat er geen uitzaaiingen gevonden waren, bleek ik een enorme wegtrekker te krijgen. Bijna op slag werd ik heel, héél, héél moe. Terwijl Leon, niet de grapjurk van … Lees verder Goed nieuws, slecht nieuws: ons hoofd maakt er wel wat van
Tik tik tik! Het mannetje klopt brutaal met zijn gemene kleine hamertje op mijn hersenpan. 'Aandacht! Zeg, waar was jij eigenlijk allemaal mee bezig voordat je hier verminkt in je bed lag op te zien tegen de verdere sloop van dat handige lijf van je waar je zo op gesteld bent?' Jemig mannetje, dat is … Lees verder De man met de hamer
De verpleegkundige geeft me het operatiehemd. 'Deze mag je aantrekken,' zegt ze. 'Je kunt de de sluiting in de nek gebruiken, maar je mag hem ook los laten, net wat je prettig vindt. En daarna mag je in bed gaan liggen.' Ze heeft me daarnet twee paracetamollen en een licht slaapmiddel gegeven. 'Ik haal een … Lees verder Julia Roberts
Wodka is een engeltje uit de hemel, vermomd als huiskat. Hij houdt zich dagelijks op rond de ingang van het ziekenhuis in Alkmaar. Leon heeft zijn baasje een keer gesproken, en zodoende weten we dat Wodka een goed thuis heeft in de buurt van het MCA. Hij komt er om te eten, waarna hij gauw … Lees verder Wodka* de ziekenhuispoes
Wij mogen even namens Leon het bericht doorgeven. Dus bij deze: Goed nieuws! De operatie is goed gegaan. Vooralsnog lijkt de tumor niet groter te zijn (geweest) dan op de scan te zien was. Jolien is inmiddels wakker en goed te spreken. Nog wel een beetje high van de morfine, dat wel, maar dat geeft … Lees verder High!
Ik ben er klaar voor. Het is half twee 's middags en ik zit in het ziekenhuisrestaurant te wachten tot de radioactieve vloeistof die net is ingespoten, door mijn borst naar mijn lymfen is getransporteerd. Het laatste klusje voor deze borst. Over een uurtje of drie kunnen ze dan de poortwachterklier opsporen. Eerst maken ze … Lees verder Klaar voor onder water
Deze week voelde ik me wat minder opgeruimd. Het zal te maken hebben met de dichterbij komende operatie, en daarmee het naderende begin van een zwaardere tijd. Jammer is dat toch van een mensenbrein, dat vooruit kunnen kijken en dan alvast beginnen met het aanmaken van het akelige gevoel dat misschien bij dat toekomstige moment … Lees verder Ik ben blij en soms boos*
Mensen, ziek zijn is op dit moment dus gewoon heel gezellig. Afgezien van heftige vermoeidheid heb ik nergens last van. Sinds ik te horen kreeg dat het mis was, ben ik hard aan het bijslapen. Als de kinderen 's middags naar school gaan, duik ik in mijn bed. En als dat niet kan omdat ik … Lees verder Gezellie
Bugfixing life 